به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از آرتنیوز، تا همین چند سال پیش، همه چیز حول محور رکوردهای نجومی نقاشیها میچرخید، اما امروز خانههای حراج بخش عمدهای از فضای فعالیت خود را به فروش خصوصی، وامدهی، خدمات مالی، کالاهای لوکس و امور مشاورهای اختصاص دادهاند. این دگرگونی نشان میدهد که تحول بزرگ بازار، صرفاً یک رونق اقتصادی ساده نیست، بلکه تغییری بنیادین در هویت و مدل کسبوکار حراجخانهها است که آنها را به هلدینگهای چندمنظوره برای مجموعهداران ثروتمند تبدیل کرده است.
آمارهای ثبتشده در این دوره بسیار خیرهکننده هستند؛ کریستیز با فروش ۴.۵ میلیارد دلاری، قویترین نیمه نخست خود را در پنج سال اخیر تجربه کرد و ساتبیز نیز با رقم بیسابقه ۴.۴ میلیارد دلار در رتبه بعدی ایستاد. در همین حال، هریتیج آکشنز به رکورد بینظیر ۱.۴۱ میلیارد دلار رسید و فیلیپس با جهش ۶۰ درصدی، ۵۰۷ میلیون دلار فروش داشت.
با این حال، تفاوت عمده این رونق با گذشته در این است که تمرکز حراجها از ثبت قیمتهای نجومی برای چند تکشاهکار، به سمت مشارکت گسترده خریداران تغییر کرده است؛ تا جایی که کریستیز بر رقابت شدید روی آثار میانرده تاکید دارد، ساتبیز رکورد میانگین ۴.۹ پیشنهاددهنده برای هر اثر را جشن میگیرد و هریتیج با تنوع بخشیدن به اقلام کلکسیونی مانند کارتهای پوکمن و بازیهای ویدئویی قدیمی، خریداران جدیدی را به این چرخه وارد میکند.
این درخشش بیامان خانههای حراج در حالی رخ میدهد که بازار اولیه و گالریهای بزرگی مانند پیس یا لایلز اند کینگ دوران دردناکی از تعدیل نیرو و تعطیلی را سپری میکنند. دلیل اصلی این گسست ظاهری، انعطافپذیری بالاتر حراجخانهها در هماهنگ شدن با واقعیتهای جدید بازار است؛ چرا که آنها به سرعت قیمتهای برآوردی خود را پایین آوردند، در حالی که گالریهای خصوصی همچنان در برابر کاهش قیمتها مقاومت میکنند.
از سوی دیگر، تب سرمایهگذاریهای سوداگرانه بر هنر معاصر نوظهور که در دوران همهگیری کرونا اوج گرفته بود فروکش کرده و خریداران دوباره به سمت شاهکارهای اصیل و باکیفیت پس از جنگ جهانی روی آوردهاند که عرضه محدود و تقاضای پایدارتری دارند. در نهایت، آمارهای نیمه نخست سال تایید میکند که خانههای حراج به کسبوکارهای سازگارتری تبدیل شدهاند و اکنون باید دید آیا بقیه دنیای هنر هم میتوانند به همین سرعت خود را با بازار جدید وفق دهند یا خیر.